|
Creatief voor kinderen in India! |
DJ en Joost zijn in de zomer van 2005 voor 2 maanden vertrokken naar India om daar vrijwilligerswerk te gaan doen voor de slachtoffers van de tsunami, die op tweede kerstdag 2004 de oost- en zuidkust van India verwoestte. Inmiddels gaan ze ieder jaar in de zomer terug om een weeshuis, dat speciaal voor tsunami-slachtoffers is gebouwd, te steunen d.m.v. geld, goederen en bovenal hun aanwezigheid! |
|
Read more...
|
|
|
Kijkend door het raam naar de gestaag vallende regen vragen we ons af hoe we hier verzeild zijn geraakt……….. Dominic stelde ons voor om een trip te maken. Het bleek duidelijk dat we er op een ongelukkige tijd waren i.v.m. de eerste “schooltesten”. Zijn voorstel was Goa, een toeristisch strandgebied, een heel eind naar het noorden, boven Kerala. Dit waren we zeker niet van plan, ik heb zelfs de info over Goa thuis gelaten. Maar met zijn vooruitzicht op een lekkere strandvakantie bezwijken we toch. Het is immers maar een nachtreis met de trein en we zijn er. John regelt het, Dominic is inmiddels naar Malta vertrokken. Hij zet ons in Trivandrum op de trein en een vroegere docent van hem, Father Paulson, haalt ons op. .. |
|
Read more...
|
|
Als de kinderen uit school komen zijn wij weer op de been. Natuurlijk willen ze aandacht en die krijgen ze! Aline is niet meer bij de meisjes weg te slaan en ze geniet. Rob en Muriel gaan lekker met de jongens voetballen zonder dat de brothers meedoen, daar is Rob blij mee!
’s Avonds een welkomsshow, de kinderen treden voor ons op, heerlijk, die koppies is echt genieten. Muriel en Aline gaan pooien, we hebben sokken meegenomen om hier ook poois voor ze te maken. Als je niet weet wat pooien is, het is een soort jongleren, zie foto. Ook bieden we een kalender aan voor het jongens- en meisjeshuis. Father Anthony maakt er een mooi verhaal van… |
|
Read more...
|
|
Lieve lezers, Hier zijn we weer met verhalen uit India! De reis: Dinsdag middag half 6 zijn we door Caroline naar Brussel gebracht. We waren lekker op tijd, er stonden geen files; en dus volop tijd om ons te vergapen aan de tax-free winkels. Een goed nachtvlucht naar Abu Dhabi waar we om 7.00 plaatselijke tijd aankwamen.. Even moeten zoeken hoe we het vliegveld af kwamen en ja, we stonden buiten. Daar leek het of je een douchecel binnenstapte waar net gedoucht was! Rob zijn bril meteen beslagen evenals lenzen van foto&video, het was een warme klamme deken. In een taxi (airco!) naar de moskee, waar ’t nog héél stil was. Een ongelooflijk groot wit gebouw met bolvormige daken. De man die de jurken uitdeelt is er al en alle vrouwen krijgen een zwarte jurk aan en een zwarte hoofddoek op. |
|
Read more...
|
 Dat is eigenlijk heel eenvoudig, een "janee" is een olifant in het Tamil. En aangezien olifanten een grote indruk op ons hebben gemaakt tijdens ons eerste bezoek aan India, een half jaar na de tsunami, was die naam snel verzonnen... Met name de olifant in de tempel die ons met zijn adem zegende was iets heel bijzonders. |
|
Read more...
|
|
|
(On)gemakken en veranderingen: |
|
Tsja, schrijven over de ongemakken van ons verblijf is lastig. We willen absoluut niet klagen of zeuren, wij die rijke westerlingen die alles hebben wat ons hartje begeerd. Aan de andere kant is het natuurlijk ook zo, dat we jullie een volledig beeld schetsen, dus kies zelf maar of je door wilt lezen…….. We hebben ieder (ouders en de meiden) een zit/ slaapkamer met badkamer (douche, toilet, wastafel) tot onzer beschikking met aangrenzend balkon, met uitzicht op palmbomen en/of zee. So far so good. Echt schoon is het echter niet. In onze toilet zagen we de wormpjes spartelen; Rob meteen met Dettol aan de slag. Of er uit de douche warm water komt is een verrassing en de toilet doorspoelen valt soms ook niet mee bij gebrek aan water. Het bed bij de meiden is hard, bij ons zo hard als een baksteen. Vorig jaar natuurlijk ook, dus ik dacht het went wel. |
|
Read more...
|
|
Om kwart over 4 ’s nachts landen we in Trivandrum, jeetje wat zijn wij gaar…. We belanden meteen in de Indiaase chaos, die overigens al begon bij het inchecken. We staan in de rij voor de paspoortcontrole en van een andere rij vertrekt zomaar de baliemedewerker! Uiteraard voegt deze rij nu bij ons in, wij wachten keurig op het ritsen, maar zo werkt het hier niet. Doen wij een stap opzij dan staan er meteen 5 mensen klaar om het gat te vullen. Aline is erg bezorgd dat ze ons zullen zien als arrogante Europeanen, dus we zijn heel geduldig. |
|
Read more...
|
|
Als jullie dan toch druk bezig zijn je vakantiekaartjes te schrijven, denk er dan eens aan dat de kinderen in India het ook ontzettend leuk vinden om post te ontvangen. Het kaartje wat wij afgelopen kerst hebben gestuurd, hebben ze nu nog in hun tas zitten. Dus lijkt het je leuk schrijf dan een stukje in het Engels, vermeld onze namen en we weten zeker dat je ze daar een groot plezier mee zult doen. Je kaartje kun je sturen naar:
St. Joseph's Childrens Home
Muttom - 629 202
K.K. District, Tamil Nadu, India
We zullen jullie natuurlijk via de site op de hoogte houden van de ontvangen kaarten.
|
|
|
